John 15:5-7

“I am the vine; you are the branches. If you remain in me and I in you, you will bear much fruit; apart from me you can do nothing. If you do not remain in me, you are like a branch that is thrown away and withers; such branches are picked up, thrown into the fire and burned. If you remain in me and my words remain in you, ask whatever you wish, and it will be done for you. ”

Time is different, the season is changing. Abide in Me and I shall abide in you. You have no weapon against darkness except for My Spirit. A person who is in the dark will make humor out of my Word and will laugh at the Truth because there is no Light in him. How will he have Light if darkness reigns in him, how will he accept My Words if my enemy lives in him? A person who hears My instructions will not be convicted in Truth because the spirit that lives in him does not want him to see the truth. The Truth that can set him free. That is why, My loved one, seek Me, put me at the center of your heart. Fill your heart and mind with my Words and call on Me. Only through Me can you be filled with Light to fight the darkness encompassing the world. Live and walk in, with, by, and through My Spirit. Love one another as I have loved you.  Your neighbor does not see truth because he cannot accept truth due to the spirits inside of him that restrains him from seeing the ONE and ONLY GOD. My Father has sent Me because the Lord of All Creation has a Love for you that nothing can take away. As times are changing and as I prepare for My coming, you too My child shall continue to change-to continue to deepen your faith in holiness and walk in purity. Continue to change and remain in tight grip to My Hands. No weapon against you shall prosper for I THE LORD YOUR GOD WILL ALWAYS BE WITH YOU.

Praise be to God the Father, the Son, and the Holy Spirit-Who was, Who is, and is to come.

Patnubayan kayo ng AMA, ANAK at ESPIRITU SANTO. Ang bawat nilahad at inialay nyo na nagdulot ng galak at kabusugan sa mga basahan at payak na lingkod sa lupa sa pananaw ng taong matatalino at mayaman, kayo ang higit na magagalak, magpapala at gagantihan. Mapalad kayong napili na magpakain at magpagalak. Mapalad kayong di nagmithi ng ganti sa mga hinandugan, ang AMA ang gaganti. Ang anumang tumapos at nabawas sa sisidlan magbabalik ng higit sa tumapon. Mahal na mahal KO kayo! NEKEREMENEANAM!!!!

Huwag ka malumbay andito Ako taga-aliw mo, huwag ka mag-alala eto Ako magpapatatag ng damdamin at isip mo, huwag ka matakot Ako tagapagligtas mo. Sapagka’t mahal na mahal Ko kayo, Aking hahawakan ng di madapa, Aking iaangat ng di matisod o matinik sa daraanan… di Kita iniiwan kasa-kasama mo saan man dako ka magtungo sapagka’t Ako ang gabay nyo at patnubay bilang JESUS ng buhay nyo. Batong sandigan walang katibagan, bilang ESPIRITU na muling nabuhay at nagbalik sa pagka-DIYOS na totoo, bilang DIVINE MERCY sa nyo, bukal ng habag at awa sa tao mahal na mahal Ko kayo. EFFATA!!! yaan ang katotohanan.

Walang lubos ang tiwala at sa AMA umasa na di magagalak, pag sa KANYA ka nanghawakan sa KANYANG salita, ikaw ay magtatagumpay sa lumbay ay makakawala ang damdamin. Kaya mga mahal KO, patuloy manalig sa AMA gagawin na kagalak-galak ang buhay, sa kabila man ng mga pinagdaanang pagsubok sa buhay. Mahal na mahal Ko kayo. AVE MARIA PURICIMA!!!

Ang kapayapaan ng Panginoon ay sumaating lahat! Puspos ng kagalakan, ako’y naghahandog ng papuri sa ating butihing DIYOS na buhay DIYOS AMA, DIYOS ANAK at DIYOS ESPIRITU na patuloy nag-aalay at nagpapasilay ng mga kahiwagaan sa mga taong nagtitiwala sa DIYOS na lumikha ay patuloy na nangangalaga sa KANYANG nilikha. Sa araw na ito, dumating ang aking pinakaaasam-asam: ang mensahe ng ESPIRITU SANTO sa pamamagitan ni Apo Conching. Sa galak at pag-aatas, nais ko pong ibahagi ang sa akin ay winika:

Sumaiyo ang kapayapaaan, kagalakan, kaliwanagan, katapatan, kasiyahan, kapakumbabaan, katatagan, katalinuhan at kalusugan bawat araw, 9 na K ang simulang letra, laging tandaan mahal KO magtatamo ka ng kaluwalhatian buhay na walang kamatayan sa kaharian ng AMA ay pipiling sa takdang panahon na ika’ylilisan na sa lupa. Nawa ito paghandaan ng tao, at huwag ang mithiin lamang na yaman sa lupa at kasiyahang makapapagpaligaw sa landas na matuwid na alay ng KRISTO. Mahal na mahal KO kayo. NEKEREMENEANAM. Upang mahulagpusan at makapagtagumpay ito naman ang dapat iwasan galit, poot, pagdaramdam, kataasan,pagtutungayaw, pagsisinungaling, kasitsitan, kayabangan at paglilibang na walang taros sa bawat araw, at yaan ang pagkakaiba sa letra pa lamang simula ng mga salitang dapat iwasan iba iba na ang ginamit ngsimula sa letrang g,p,k. Tandaan mahal KO di matutunton ng tao ang katwiran, kalooban at kagustuhan ng AMA kung di maiaangkop sa kanyang gawa, pagpapakasakit at katapatan ang ugaling taglay ng tao. Kaya magsumakit at magsumikap tupdin nawa itong magawa ng lahat ng tao na nagnanasa ng kaluwalhatian at buhay na walang hanggan. Iaral ito mahal KO sa mgakapwa mo. Mapalad kang makakatalima bilang lingkod naturingan. Mahal na mahal KO kayo, ganang katauhan di maisisiwalat at mag-uutos sa iyo, ganang di nakikita ng mga mata nyo ESPIRITU SANTO, mapalad kang tumatalima sa pagpapaka BANAL ay nagsusumikap matunton, masunod mo nawang ganap ito mahal KO. HUmiling ka ng kapangyarihan at katapatan sa AMA KO at AMA nyo na may pagnanasang gumanap matutupad mo ito mahal KO. NEKEREMENEANAM…. mahal na mahal KO kayo. Katotohanang katotohanan, mapalad kang pinagkatiwalaan sa atas na kabanalan ay binahaginan. Tanda ng ika’y AKING nasilayan at napiling tuwiran, laksa ang bilang ng nilalang di lahat ay makakatalima anak KOng mahal. Mahal na anak KO itala ito sa mga mensahe KO na dinatal sa katauhan ni CONSTANCIA. Magliwanag nawa ang tao. EFFATA, mabuksan ang nilalang!

Kay buti ng DIYOS kay dakila NIYA! Nawa tao ay tuluyang mamulat upang kamtin ang nais ng AMA para sa lahat na walang iba kundi ang buhay na walang hanggan. Muli’y sumaatin ang kapayapaan ng ating Panginoong Hesus, ang Divine Mercy bilang Siya’y Espiritu sa ating kapanahunan! Magandang umaga mahal na kapatid ko!

My Love for you cannot be fathomed. It is beyond the wonders of the great seas, beyond the depth of the oceans, and wider than the entirety of this universe. I, your God, have chosen you. I have given you life, freedom, peace, and abundant joy!

“Before I formed you in the womb I knew you, before you were born I set you apart; I appointed you as a prophet to the nations.” -Jeremiah 1:5

Though others may not believe the Words that I speak through you, hold strong, for I have set YOU apart. I will not leave you nor forsake you. Though others may not understand the life you have given to me, which now you live in PEACE, CONTENTMENT, GRATEFULNESS, I see your struggles, My Child. I see your effort, I see your love for Me. Though others may not believe in My Spirit, I urge you to keep fighting until the end. Until I come again to raise you up one final time to the gates of My Kingdom where you will live forever and ever in the presence of the Holy and Mighty King.

Bakit nga baga mababalisa ang katauhan sa kanyang kinabukasan? Bakit nga baga gugugulin ang kanyang isipan sa iba’t ibang layunin sa buhay? Bakit nga baga hindi makatulog sa nawala at inagaw ng baha? Bakit nga baga hindi marubdob na pag-ibig ang gawin niyo, hindi marubdob na pag-asa ang sumainyo, hindi marubdob na katapatan ang gawin niyo at bakit nga baga hindi marubdob na pagdulog ang inyong tupdin? Batid ninyo na kahit sa dingding lamang kayo’y manahimik at sumambit, AMA’y nakikinig. Batid din ninyo na ang kapangyarihan ay hindi namamatay. Sinumang buhayin at muling mamatay, katawang lupa niya’y mapaparam sa sanlibutan, mauuwi sa hukay at magbabalik sa alabok na kanyang pinagmulan. Bakit nga baga mga mahal Ko, na kung tutuusin niyo’y nabuhay ang tao sa lupang ito na walang naging kamalayan kung bakit siya nabuhay. Ni isa man sa inyo’y walang makapagtuturan na “bubuhayin ako sa sampung taon pa, dalawampu, tatlumpu, limampu”. Ni wala ring makapagsasabi kung saan dako luluwal ang Kristo upang sa inyo ay sumalubong. Ni wala ring magtuturan na “doon Ako, doon ninyo Ako hanapin at makikita niyo”. Ni hindi rin kailanman sasambitin sa harapang “bababa na Ako, Ako’y hintayin niyo”. Kundi bagkos ang marapat sa tao’y sa twina’y laging handa at nagbabata na nagbabantay, nakalaan man sa hirap o dusa, nakatuon ang kaisipan sa kung ano ang nararapat na tuparin sa bawat araw hindi lamang ng pagkain ng kanyang katauhan kundi kasama ang pagkain ng kanyang kaluluwa. Walang makapagbibigkas “bubugso ang ulan sa dakong iyan” sapagkat hindi hawak ng tao ang ulan na pinasasabog sa sanlibutan. Ni wala ring makatutukoy “doon inipon ang hangin upang isambulat sa lugar na yan” sapagkat walang makapagsasabing “kumalat ka hangin, ikaw ay sa akin”. Wala rin makapagtutudlo kung saan sisibol ang lalim ng tubig, ni hindi rin masasambit “dyan sa dakong iya’y tigang mamaya”, kundi lahat ng kaganapan ang tao’y magmamasid lamang. Ang tao’y makapagsasalita kung ano ang nakikita at sa kanya’y iluluwal bilang dila subalit kailan pa man walang makapagtuturan ni isa man “bukas, makalawa, ako ay yayaman”. Subalit ang lahat ng iyan, ang lahat ng kaganapan at katuparan ay hawak ng AMAng mahal na kung babaybayin nyo ang kasaganaan, ang paghihirap, ang sakit at dusa at maging ang galak, ito’y sa katauhan lamang nagaganap. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko! At sinisigurado Ko rin naman sa inyo sa mga oras na ito, mga binaybay Kong salita ay walang dili’t ibang nakaunawa maliban ang nakabukas ang diwa, at sa kanyang pagnamnam ay may tuwirang naramdaman, may numukal sa kalooban, naginhawaan at naging marapat ang pandama. Kaya mapalad ang sa oras na ito’y hindi sinuri si Constancia kundi ang sinuri ay ang salita Ko na niluwal sa inyo. Mapalad nga kayo na hindi pinagmasdan ang katauhan nitong Aking ginamit lamang, kundi bagkos ang pinakinggan at matamang pinagbulaybulay hanggang natutunan ay kung ano at saan nagmula ang mga iyan. Tao, mahal Ko kayo. Tuwiran Kong tinuturan, mahal na mahal Ko kayo! Ganang pagkatao, hindi titindig ng ganito, ni hindi mangungusap sa harapan niyo. Ganang pagkatao, anong dapat gawin nito? Walang takot baga niyang sasambitin kung ganang siya? Kaya nga naririto ang pangungusap Ko at ang pasubali Ko’y mangagalak at mangagbunyi ang tapat sa AMA na kung papaanong ang katapatan ay sumasakanya patutunayan namang galak din ang maibabahagi niya. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko! Ang may pandinig ay nakarinig.

Kapuri-puri KA AMA sa bawat katagang niluwal MO na ganang pagkatao nga ay hindi batid isambit ito subalit ganang Espiritu na dinatal MO sa tao, nailuwal ang adhika MOng nais mabatid ng mga anak MO. Wala ngang hanggan ang pag-ibig MO para sa kaninumang mga anak MO kaya nga ang patuloy Kong hiling sa IYO, pagharian MO pa at patatagin ang IYOng bayan. Bagkos, kung saan dako ka hinanap at natagpuan, patuloy MONG tanglawan at pagliwanagin MONG tuwiran at patawarin sa mga sala, kamalian at kalabisan, maging sa pagkukulang ay maturuan nilang punan sapagkat IKAW lamang ang may karapatan sa kanilang buhay na nakamtan.

Katotohanang katotohanan itong Aking tinuturan, niloob man ng AMA na magkasala ang katauhan subalit may kaparaanan SIYAng patuloy na ibinibigay upang ikaw na anak NIYAng sa KANYA’y nawalay kay luwat mang panahon SIYA’y nag-aalay ng daan ng katotohanan, tulay ng iyong buhay upang iyong masumpungan ang tunay na kaluwalhatian.

Ano nga ba ang ginawa mo taong KANYAng minamahal na hindi NIYA marapat nakita ni hindi kaya nalihim sa KANYA? Ngunit katotohanan Kong ituturan sa inyo, walang nalihim kahit isa mula pagkabata mo sapagkat kung papaano ang isang puno pinasisibol ang ugat at pinalalalim, pinalalawak gayundin ikaw na KANYAng anak na nais NIYAng maging malawak ang pang-unawa mong taglay upang doo’y tamuhin mo at kamtin mong tuwiran kalaliman ng KANYAng kaukulan, kalawakan ng pang-unawa sa kabanalan kaya’t tuwiran Kong sasambitin sa inyong harapan walang naligaw na hindi maitutuwid walang nagkasala na hindi mapapatawad, walang nagkamali na hindi iaalay ang karapatdapat na tama sa kanyang buhay upang doon ang lahat ay masumpungan sa tunay na kapangyarihan ng DIYOS AMAng mahal. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko!

Alalaong-baga, walang itatama kung walang nagkamali, walang itutuwid kung walang naligaw, walang patatawarin kung walang nagkasala, walang Kristo sa mundo kung walang makasalanang tao kaya’t tuwirang Kong ituturan sa inyo walang nagbalikloob sa AMA na hindi nakalahad ang palad NIYA para tanggapin ka at kupkopin at iyong makamtan ang bagong buhay. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko!

Mapapalad ang nadimlan at nakamtan ang kaliwanagan, sa kanyang pagliwanag makikita niya ang tuwid na daan at sa pagtahak niya sa maliwanag at tuwid na daan masusumpungan niya ang kaluwalhatian. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko! Muli sumainyo ang paghahari ng AMA!

Taong Aking minamahal, sinong may pandinig na hindi nakarinig ng tinig? Sa impit man at maliit sa sulok ng kaisipan ito’y mananahan, kaloob-looban man kayang pasukin sino ka man kung AMA ang iyo’y hahanapin bawat araw. Sapagkat ipagkakaloob sa iyo ang nararapat mong tupdin upang iyong matamasa kaligayahang walang hanggan. O Aking mga mahal, sinong nagtiwala na hindi ipagkakaloob ang kadakilaan? Sino ang nagbigay na hindi nalubos kanyang kagalakan at sino ang nagtibay sa kanyang pananalig na binigo buong buhay? Ang may pandinig ay nakarinig. Kung lahat nga lamang ay magsisiwalat nitong Aking mga aral na sa inyo’y idinatal hindi baga’t magliliwanag mapu-puspos ng kaningningan itong sanlibutan na inyong tinatahanan upang doo’y mapakita, mapakilalang lubos ng AMA na SIYA’y buhay na sumasainyo hindi nakalimot kailanpaman, bawat segundo man ng inyong buhay, mayroon SIYANG inaalay hindi man makitang SIYAy nagbibigay o tuwirang nag-aabot kaninuman sapagkat katotohanan Kong ituturan na kaya’t Espiritu sa inyo’y pinanahan upang patotohanang AMA, ANAK ay buhay. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko!

Halikayo mga mahal Ko pahalagahan ang buhay na pautang, mga pahiram na sa inyo ay idinatal at ibinahagi upang gamitin at tamuhin sa bawat araw. Na kung paano nga pinasisibol ang mga damo upang may makain ng mga kalabaw, mga kambing, mga usa, kabayo man at lahat ng nanginginain na damo ang kailangan, dalhin lamang sa parang ay may kakainin na, may ngangatain at may magdudulot ng kabusugan… ikaw pa kaya tao na pinahigit at pinahalagahan kaninuman ang hindi alayan, busugin at tanglawan? Kaya halina kayo mga anak ng AMA, mataman ninyong suriin ang tinuturan Ko, mataman ninyong limiin at ng matanto ninyo, ano Ako sa inyo, sino Ako sa inyo. Tamang katauhan ang nasisilayan sa inyong mga mata subalit may sintido kumon kayo, may kaisipan… kayo rin mismo matatanto ninyo kung pumasok o sumagi baga ito sa inyong mga kaisipan? Maliban ngayong napakinggan ninyo at malilimi ninyo ang katotohanan, saan ba nagmula, sino ba ang nagbigay, paano nabigkas ng katauhan upang inyong pakasuriin at namnamin kung kailangan.

Halina kayo mga mahal kong nanghihina, may kalasag kayo, may sandata, may tuwirang kalakasang maibabahagi kaninuman. Halikayo mga nadirimlan, pakasuriin ninyo ang liwanag na dulot Ko upang sa balumbong na kadiliman ay mahawi at mangibabaw ang liwanag. Halikayo mga nangangailangan ng gamutin, kayo’y magtibay, manalig, maging tapat at makatotohanan. Anong sakit ang hindi kayang gamutin, ito ay lumabas at nakamtan lamang ng katauhan ninyong buhay na siyang tinataglay. Halikayo mga nagugutom na kaluluwa, kayo’y manginain sa Aking hain upang Ako’y makilala niyo, mabusog kayo at masiyahan. Halikayo nangangailangan ng pag-ibig, huwag kayong mabagot at huwag kayong malumbay, Ako’y tapat kung magmahal, walang kupas, walang maliw kailanpaman. Halikayong mga naligaw at kayo’y AKing itutuwid sa daan at kung susundin ninyo ang tinatahak Kong sa inyo’y matuwid ay tuwiran ninyong makakamtan ang kaluwalhatian. Halikayong mga patay sa pananampalataya at pananalig, handa Kong buhayin at kayo man ay handang mabuhay sapagkat mahal ninyo ang inyong katauhan na kung paano ninyo ito minamahal higit Ako, sapagkat kayo’y mula sa Akin. Iyan mga mahal Ko ang paanyaya ng AMA sa inyo na kung magtatanong kayo kung sino Ako sa inyo, pinag-aralan baga ito ng tao na inihandog Ko sa inyo na inalay Kong totoo o Ako mismo bilang Espiritu na hindi ninyo nakikita na naghahandog nito at naghain upang kayo’y makikain sa piging Ko na kung kayong lahat at titikim at masisiyahan at inyong pahahalagahan ay walang gugutumin kailanpaman.

Halikayo mga nauuhaw, kayo’y handa Kong palagukin upang maparam ang inyong pagka-uhaw kapag nilagok niyo ang tubig na dulot Ko kailanman ay hindi na kayo mauuhaw pa, sapagkat bukal ng tubig na alay ng AMA tunay na malinis at kasiya-siya, walang maliw kailanpaman, walang katigangan, sumisibol, umaapaw, hindi kayo mauubusan kung kaya’t ang sinumang tumikim at lumagok ay napawi ang uhaw, napaknit ang lumbay, nasiyahang tuwiran, nagliwanag ang buhay. O Aking mga mahal, tantuin ang tinuran doon sa Aking sa inyo’y patuloy na inaalay na kung papapano’y katauhan ay iniluwal, wala kayong kamalayan sa Aking pagdatal. Mahal na mahal Ko kayo! Tuwiran Kong tinuturan, mahal na mahal Ko kayo!

Hinahamon Ko kayo mga matatalinong naririto, suriin ninyo ang mga binigkas Ko sa inyo. Saang dako ito hinugot sa utak ni Constancia at paano niya natandaan kung ito’y kanyang minemorya? Alalaong-baga, walang dilit ibang nag-alay sa inyo, Akong hindi ninyo nakikita sapagkat kayo’y sumasa-AMA at sumasa-Akin sapagkat sinumang tumanggap ng totoo ang katotohanan ang magpapalaya sa kanya at kaninuman. Tao, mahal Ko kayo! Tuwiran Kong tinuturan, mahal na mahal Ko kayo! Ang may pandinig ay nakarinig. Katapang naman nitong si Constancia kung lakas-loob niyang sasambitin ganang siya ang mga niluwal Ko at idinatal sa inyo at kung siya man ay matalino, paano niya pinag-aralan ang mga salita Ko? Ito kaya’y makakaya niyang tandaan? Tao, walang ibang magluluwal nito kundi ang Aking Espiritu sapagkat walang magpapakatotoo sa hindi niya nakita at walang magbibigay sa wala pa sa kanya. Tao, mahal Ko kayo! Tuwiran Kong tinuturan na kaya’t nasasambit Ko ang lahat ng ito, ito’y patotoong nasilayan Ko sa tao kaya’t naibahagi Ko ganang sa Akin ito na ibinahagi rin naman ng AMA Ko sa inyo sapagkat ang sa AKin ay sa inyo at ang sa KANYANG sa AKin ay sa lahat ng anak NIYANG sa KANYA’y tuwiran na naghanap at nakasumpong na ganap. Mahal na mahal Ko kayo! Tuwiran Kong tinuturan, mahal na mahal Ko kayo!

Ang isang Espiritu na sumasatao naibibigay niya ang iba’t iba na marapat sa inyo, nabibigyang kabuluhan ang mga aral, napapaunawa sa mga nabuksan, nabibigyan namang galak ang bawat naglilingkod na sa kaparaanan ng AMA kalooban niya’y binabago upang kung mayroon siyang kakayahan sa paghahandog, maibigay niya’t maimulat ang katotohanang mayroon taong marunong magmahal. At kung ang talino naman ay ikaw ay mangaral maibabahagi mo sa kapwa mo kung ano ang nararapat, kung talino namang gamutin mo ang may karamdaman, kaukulang hindi makayanang maunawaan ng lahat sapagkat ang panggagamot na hindi pinag-aralan, AMA ang tuwirang sa kanya nag-alay. Kayo ngayon mga mahal Ko ang tuwirang magsuri, magtanto at maglirip ang kung ano ang sa inyo na sa Aking kaloob sa Aking kinalugdan at binahagi sa Aking mga hinirang upang doo’y patotohanan Kong hindi katauhan ang siyang sa inyo sa tuwina’y nangungusap sa harapan. Ang may pandinig ay nakarinig. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko!

Niloob ng AMA na maganap ang baha upang magising man lamang ang KANYAng mga anak na natutulog, upang matauhan ang mga nahihimbing at ang mga nakawalay ay dumiretso ng daan. Subalit ang nasilayan ng AMA kung saang dakong may baha ay ang mga abalang-abala kung paano maghakot ngunit hindi maisip ang sa kanila’y magliligtas. Saan mang dako magsitungo ang media o tao, gayun ang pagka-abala, ang kung ano ang ibabalita at kung ano ang matatanggap, ngunit ang isip at diwa ay hindi naaabala sa pagsusumikap na makilala ang Diyos na dakila. Sapagkat lahat nga naman ng tao ang wikanga’y sumasamba subalit ang tanong ng AMA, anong uri ang pagkilala sa KANYA. Lahat ng tao’y nananalangin, mabuti man o masama, subalit ang adhika ay pangsariling kagustuhan, pagnanasa at katauhan. Ilan kaya ang sa kanyang pagdulog ay kasama ang kanyang kapwa? Maliwanag ang katotohanan na sa karimlan man ay naroroon ang AMA kahit saan dako ay paroroon SIYA, kahit saan dako ay mananahan SIYA, subalit ang katanungan NIYA’y: sa AKIN kayang pananahan ilan kaya ang mananahan din sa AKINg kalooban? Mga mahal, nawa sa inyong kalalagayan sa buhay ngayon, ang pagnilayan ay hindi ang kung ano ang nawala sa buhay kundi kung paano magbabagong buhay. Sapagkat, pahalagahan mo man ang anumang bagay kung ang AMA naman ang sa iyo’y wala, walang silbi ang anumang nakamtan sapagkat iyan ay maiiwan. Subalit, niloob man ikaw na ngayon ay mawalan, kung may nakuha sa iyong mga naimpok na naturingan, maaari pa NIYAng muling ibalik dali-dali kapag ninasa NIYA na sa iyo ito’y ibigay. At yan ang pawang katotohanan mga mahal, ang tao kapag nakikita niya ang kapwa niyang nagbabago sa halip na ito ay damayan at tulungan, pahihinain pa at ibabagsak pa niya ito. Ngunit sa AMA, ang sinumang nawalay o nalayo sa KANYA, kapag binalik niya ang sarili sa KANIYA, kukupkopin NIYA at hindi NIYA pababayaan kailanpaman. Sa tao, kapag nakamtan niya ang kanyang kagustuhan ay may kasiyahan at galak ang kalooban subalit subukan mong idatal ang kanyang hindi nararapat na hinihingi ay makikita mo ang katapatan at makatotohanan sa pagdulog at pagtitibay. Mga mahal, pakatandaan niyo na sumasapit ang dapit-hapon subalit dumaratal ang liwanag ng kinabukasan. Ang may pandinig ay nakarinig. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga minamahal Ko!

Ilan kaya ang sa umpok-umpokan ng walang tahanang matirhan ang makikita mong nakatalungkot at nananalangin? Subalit ano ang iyong masisilayan, kung paano ang pag-uusap tungkol sa pagkawala ng tahanan ay gayundin ang galit at poot sa kalooban na nagsusumigaw bakit nangyari sa kanya iyan. Subalit ang hindi nababatid, walang makatututol sinuman sa bawat kaganapang iniaalay sa sanlibutan. Tao, mahal Ko kayo. At iyan ang pawang katotohanan na sa dakong ito’y ipinagsusumigaw ang katotohanan at katapatan ngunit ilan nga kaya ang sa dakong ito’y tumatahak upang makita ang liwanag at matanggap ang nararapat. Kaya’t mapapalad ang nakikipagtotoo sa hindi niya nakikita ngunit dinadama at nabubuhay ang pag-asa. Sumainyo ang kapayapaan, pagharian kayo mga mahal Ko! Huwag mangalumbay ang makatotohanan sapagkat ang buhay ay isa lamang at walang may-ari niyan maliban ang bumuhay.